Pokłon Mędrców ze Wschodu złożony Dziecięciu Jezus, opisywany w Ewangelii przez św. Mateusza (Mt 2, 1-12), symbolizuje pokłon świata pogan, wszystkich ludzi, którzy klękają przed Bogiem Wcielonym. To jedno z najstarszych świąt w Kościele. Na Wschodzie pierwsze jej ślady spotykamy już w III w. Tego właśnie dnia obchodził Kościół grecki święto Bożego Narodzenia, ale w treści znacznie poszerzonej: jako uroczystość Epifanii, czyli zjawienia się Boga na ziemi w tajemnicy wcielenia. Na Zachodzie uroczystość Objawienia Pańskiego datuje się od końca IV w. (oddzielnie od Bożego Narodzenia).

W Trzech Magach pierwotny Kościół widzi siebie, świat pogański, całą rodzinę ludzką, wśród której zjawił się Chrystus, a która w swoich przedstawicielach przychodzi z krańców świata złożyć Mu pokłon. Uniwersalność zbawienia akcentują także: sama nazwa święta, jego wysoka ranga i wszystkie teksty liturgii dzisiejszego dnia.

Od XV/XVI w. w kościołach poświęca się dziś kadzidło i kredę. Kredą oznaczamy drzwi na znak, że w naszym mieszkaniu przyjęliśmy Wcielonego Syna Bożego. Piszemy na drzwiach litery C+M+B, które są pierwszymi literami łacińskiego zdania: (Niech) Chrystus mieszkanie błogosławi – po łacinie: Christus Mansionem Benedicat i dodajemy aktualny rok oznaczenia drzwi naszych mieszkań.

Porządek Mszy św. w naszym Sanktuarium niedzielny: 7:00; 8:30; 10:00; 11:30; 16:00 oraz o godz. 17:00 dodatkowa Msza św. by jak największej liczbie wiernych umożliwić uczestnictwo we Mszy św. w tym dniu i o 18:00. Na każdej Mszy św. poświęcenie kadzidła i kredy, którymi oznaczymy nasze chrześcijańskie domy dając świadectwo, że pomiędzy nami jest nasz Pan i Zbawiciel. ZAPRASZAMY!

BACK TO TOP